Þessu er kannski hægt að svara út frá nafla heimsins - Íslandi. Bara orðið hönnun er ekki nema rúmlega fertugt í íslenskum orðaforða. Ég held meira að segja að samsetningin ?grafísk hönnun? sé ekki eldri en um tvítugt. Orðið ?hönnun? er þýðing á orðinu ?design?. Notkun á því orði fylgdi iðnbyltingunni og er til að lýsa því fyrirbæri að teikna í kjaftinn á vélinni eða útfæra teikningar fyrir aðra til að smíða eftir. Á Íslandi hét þetta bara að teikna. Þess vegna heitir félag okkar grafískra hönnuða Félag íslenskra teiknara. Menn hafa teiknað frá örófi alda - en við þennan aðskilnað, að hugsun, teikning og framkvæmd varð ekki á sömu hendi með tilkomu vélvæðingar að þá breyttist eðli framkvæmdar og til urðu sérstakir hönnuðir sem gerðu allt nema að það helst að framkvæma. Auðvitað gátu þeir gert það, en það var ekki nauðsynlegt. Í prentiðnaði þróaðist þetta þannig að fyrir tíð hönnuða gerðu menn bara eins og hafði alltaf verið gert - nýbreytnin þróaðist hægt og erfitt að brjóta vanann. Teiknarar gerðu káputeikningar, myndskreyttu, gerðu merki og blaðhausa. Síðan með nýjum samfélagsháttum og borgarmyndum fóru þeir að fást við umbúðir og auglýsingar. Á sjöunda áratugnum fór svo auglýsingateiknun að festa sig í sessi sem sérstök starfsgrein á svipuðum tíma og offset - byltingin hefst í prentiðnaði sem krafðist þess að undirbúningsvinna/teikning/hönnun ætti sér stað.
Með stórkostlegri aukningu í myndmálsvæðingu og framsetningu á þekkingu, upplýsingum og áróðri í myndrænu formi á áttunda og níunda áratugnum og stafrænni byltingu á þeim tíunda er grafísk hönnun sem sérstök starfsgrein búinn að festa sig í sessi. Víða er farið að kalla þessa grein Visual Kommunikation design - hún er ekki lengur bundin við prentmiðla.
Mikil sjónmengun á sér stað vegna þess hve auðvelt aðgengi er að tækninni og framkvæmdinni án nokkurrar hugsunar og teikningar sem er það sem einkennir góða hönnuði og aðgreinir kjarnan frá hisminu. Mikil þörf er fyrir fólk í greinina sem veldur myndmáli.
Febrúar 2005
Guðmundur Oddur Magnússon